Historia Stoczni Remontowej " Nauta" S.A. rozpoczyna się w latach dwudziestych XX wieku i jest nierozłącznie związana z budową miasta i portu w Gdyni.
Już w 1922 roku Franciszek Letke otwiera w pobliżu obecnej ul. Waszyngtona pierwszy warsztat zajmujący się budową kutrów i łodzi rybackich. Oficjalnie za datę powstania firmy przyjmuje się dzień 7 października 1926 roku, kiedy to Rada Miejska w Gdyni podjęła uchwałę o budowie przemysłu stoczniowego. W dniu 9 maja 1927 grono polskich inżynierów w osobach Witolda i Zygmunta Andruszkiewicza, Stanisława Kisiela oraz Samuela Elpera założyło prywatne przedsiębiorstwo o nazwie "Nauta" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zlokalizowaną u nasady Nabrzeża Śląskiego. Jednak 31 grudnia 1927 roku wskutek bankructwa spółki, obiekty "Nauty" zostały przejęte przez nową spółkę akcyjną "Stocznia Gdyńska".
W październiku 1928 roku 76% akcji nowej stoczni wykupiła konkurentka tj. Stocznia Gdańska (zarządzana przez międzynarodowe towarzystwo The International Shipbuilding and Engineering Co Ltd). Niestety w marcu 1936 roku Akcjonariusze Stoczni Gdańskiej podjęli uchwałę o likwidacji w ciągu 3-miesięcy Stoczni w Gdyni. Na szczęście, dzięki pomocy prasy, władz miejskich i innych instytucji lokalnych oraz państwowych nie zrealizowano tego zamiaru. Gmina wykupiła wszystkie akcje zagranicznego inwestora i uchylono decyzję o jej likwidacji.
W roku 1935 ciesielsko-stolarskie warsztaty F. Letkego zostały przejęte przez Morski Instytut Rybacki, który na ich bazie utworzył przedsiębiorstwo "Morski Instytut Rybacki - Stocznia Rybacka". Przekształcona w 1938 w spółkę z o.o. Stocznia Rybacka zatrudniała 120 ludzi. Do wybuchu II wojny światowej zbudowano w niej i zwodowano około 30-stu jednostek, głównie kutrów rybackich i łodzi ratunkowych oraz remontowano okręty Polskiej Marynarki Wojennej. Podczas wojny Stocznia Rybacka służyła jako warsztaty szkolne dla Gdyńskiej Stoczni, zajętej przez okupanta i zamienionej na bazę remontową hitlerowskiej Kriegs Marine. Bilans powojennych strat okazał się dla miasta i Stoczni tragiczny. Maszyny i urządzenia zostały zniszczone w około 98,5%, natomiast budynki i budowle w ponad 60%.
W okresie powojennym na dzisiejszych terenach Nauty działały trzy firmy: Zakład Złomowania Wraków, Remontowa Obsługa Statków podporządkowana przedsiębiorstwu Gdynia - American Line oraz Stocznia Rybacka 
podległa tak jak przed wojną Morskiemu Instytutowi Rybackiemu. Z połączenia tych dwóch ostatnich firm na mocy Rozporządzenia Ministra Żeglugi z dnia 2 grudnia 1952 powstało przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Gdyńska Stocznia Remontowa, podległe Centralnemu Zarządowi Morskich Stoczni Remontowych. Początkowo przedsiębiorstwo zajmowało się remontami jednostek rybackich i technicznych oraz budową małych statków rybackich. Dzięki pomocy państwa Stocznię wyposażono w nowy slip, który pozwalał na wodowanie kadłubów do 150 m długości oraz pierwszy dok pływający o udźwigu 1200 ton. Także w latach 60-tych tempo rozwoju firmy było wyraźnie zauważalne. Oddano nowe hale i budynki administracyjno-produkcyjne oraz hotel robotniczy. Zakupiono dwa doki o nośności 3500 i 4500 ton. Wyremontowano i wyposażono w nowe dźwigi Nabrzeże Śląskie. W 1965 roku na podstawie decyzji Ministra Oświaty utworzono Przyzakładową Zasadniczą Szkołę Zawodową dla Pracujących (zamknięta w 1999r.), a w 1976 Minister Przemysłu Ciężkiego powołał Przyzakładowe Technikum Mechaniczno-Elektryczne dla Pracujących (zamknięte w 1983r.).
W roku 1976, czyli w 50-tą rocznicę nadania Gdyni praw miejskich, przywrócona została przedsiębiorstwu jej przedwojenna nazwa "NAUTA". Jednocześnie Rada Państwa nadała Stoczni za wybitne zasługi Order Sztandaru Pracy I klasy. Lata 70-te okazały się niezwykle korzystne dla rozwoju Stoczni. Wprowadzone wówczas nowoczesne technologie przy jednoczesnej rozbudowie infrastruktury i zaplecza naukowego spowodowały, iż Stocznia na dobre stała się trwałym ogniwem polskiej gospodarki morskiej. Na rynku światowym Stocznia pojawiła się w 1973r. w wyniku nawiązania współpracy kooperacyjnej z Holandią, Włochami i innymi krajami zachodnimi. Statystyki podają, iż na początku lat 80-tych 60% produkcji kierowanych było na export, głównie na rynek rosyjski i udział ten stale wzrastał. Dlatego też opracowano koncepcję modernizacji Stoczni, która przewidywała rozbudowę i docelowe włączenie nowych terenów do jej obszaru. Niestety projekty te nigdy nie doczekały się realizacji. Konieczność dostosowania się Stoczni do nowych i trudnych warunków gospodarki rynkowej w latach 90-tych wymagało podjęcia trudnych decyzji w obszarze restrukturyzacji przedsiębiorstwa. Rozpoczęto intensywne działania w obszarze organizacji, zarządzania i finansów. Po załamaniu się rynku rosyjskiego nastąpiła reorientacja sprzedaży na rynki zachodnie. Ze struktury macierzystej zakładu wyodrębniono w latach 1997-2003 trzynaście samodzielnych podmiotów gospodarczych, które obecnie są kooperantami przy realizacji przedsięwzięć podejmowanych przez Stocznię oraz dzięki powiązaniu kapitałowemu z nią wchodzą w skład Grupy "Nauta".
Na początku roku 1999 dokonano zmiany formy prawnej. W wyniku przeprowadzonej przez Ministra Skarbu Państwa komercjalizacji przedsiębiorstwa państwowego z dniem 1 stycznia 1999 r. nastąpiło przekształcenie Stoczni w spółkę akcyjną "Stocznia Remontowa "Nauta" S.A. Stocznia w dniu 1 stycznia 1986r. otrzymała status przedsiębiorstwa przemysłu obronnego, a na mocy Ustawy z dnia 7 października 1999 r. o wspieraniu restrukturyzacji przemysłowego potencjału obronnego i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej zaliczono ją do grona spółek państwowego potencjału obronnego wykonujących prace na potrzeby bezpieczeństwa obronności kraju. Ponadto została zakwalifikowana w dniu 1 lutego 2002r. przez Radę Ministrów do grona przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym. Zaznaczyć należy, iż obok produkcji cywilnej Stocznia wcześniej już wykonywała prace z zakresu remontów i budowy okrętów wojennych. Dla Marynarki Wojennej RP i Straży Granicznej RP Stocznia zbudowała kilkanaście holowników oraz wykonała szereg remontów okrętów, były to m.in. niszczyciel ORP "Warszawa", okręty podwodne ORP "Orzeł", "Wilk", "Dzik", okręt hydrograficzny ORP"Kopernik", okręty desantowe i inne. Dla Marynarki Wojennej b. ZSSR i Federacji Rosyjskiej Stocznia wyremontowała ponad 255 różnych typów okrętów wojennych.
W sumie dorobek powojennej Nauty liczony jest w kilkunastu tysiącach remontów różnego typu statków, budową ponad 400-stu małych i średnich jednostek floty rybackiej i technicznej (np. trawlery, holowniki, lodołamacze, pogłębiarki, szalandy i statki pożarnicze).
Ponadto Stocznia wyspecjalizowała się w skomplikowanych przebudowach (ponad 80), podczas których oprócz zmiany długości i szerokości kadłuba, kompleksowej wymiany wyposażenia następuje ostatecznie zmiana rodzaju jednostki.
<powrót na stronę główną>
